Leita í fréttum mbl.is
Embla

Bloggfćrslur mánađarins, desember 2010

Vinir lýđrćđisins ađ störfum?

Andstćđingar Silvios Berlusconis geta ekki sćtt sig viđ ţađ ađ hann skuli hafa stađiđ af sér vantrauststillögu í ítalska ţinginu. Viđbrögđin eru ţekkt međal uppţotsmanna á vinstri vćng stjórnmálanna - óeirđir og eignaspjöll, skemmdarverk og ofbeldi. Lögum verđur vćntanlega ekki komiđ yfir ţennan skríl, frekar en ţá, sem réđust međ ofbeldi á alţingi Íslendinga fyrir tveimur árum síđan. Mađur spyr sig hvort réttarríkiđ og lýđrćđiđ sé ađ bresta og láta undan ofbeldisfólki, sem engu eirir, en hefur stöđugt í hótunum viđ alla ţá sem veita viđnám.

Ţađ vćri áhugavert lokaprófsverkefni fyrir ungt fólk í fjölmiđlafrćđinámi ađ draga saman hvađ íslenskir prentmiđlar hafa sagt um Berlusconi og ítölsk stjórnmál síđast liđin tvö ár, eđa svo. Ţađ myndi auđvitađ sýna hve fjölmiđlarnir, eđa öllu heldur fjölmiđlungarnir, hér á landi eru lélegir. 

Gćti umsögnin hljómađ svona: "Hann er mjög upptekinn af óeđlilegu sambandi viđ konur?"


mbl.is Mikil harka í mótmćlum í Róm
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Er Sjálfstćđisflokkurinn ađ bresta?

Ef spádómar Ásgerđar Flosadóttur ganga eftir ţarf Sjálfstćđisflokkurinn  ekki ađ kemba hćrurnar. En hvers vegna er millistéttin á Íslandi ađ tapa aleigunni? Er ţađ vegna ţess ađ Sjálfstćđisflokkurinn hafđi brugđist?

Ekki var hann viđ völd ţegar verđtrygging var leidd í lög, og ekki var hann heldur viđ völd ţegar frjálst framsal á kvóta var heimilađ.

Og furđulegt er ađ  Fjölskylduhjálp Ísland skuli ná hćstu hćđum einmitt ţegar norrćna velferđarstjórnin situr ađ völdum á Islandi


mbl.is Telur millistéttina enda í fátćkt
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Afbrotafólk krefst réttarfars eins og í Ţriđja ríkinu

Óvenju treglega hefur gengiđ ađ koma lögum yfir ógćfusöm ungmenni, sem ákćrđ voru fyrir árás á alţingi. Slík árás varđar viđ lög og refsiramminn gefur dómara vart svigrúm til annars en ađ dćma til fangelsisvistar. Satt best ađ segja vekur nokkra undrun ađ eigi skuli vera búiđ ađ ljúka málsmeđferđinni, ţar sem tvö ár eru nú liđin frá atburđunum. Dómarinn er augljóslega skítsmeykur viđ pólitíska andrúmsloftiđ, sem umlykur alla umgjörđ málsins, ţótt ađ sönnu sé máliđ lögfrćđilega einfalt í eđli sínu. Brotamennirnir níu leita nú eftir stuđningi almennings viđ hiđ ólöglega athćfi sitt og bođa auk ţess til samstöđuađgerđa á ţingpöllum 8. desember nćst komandi. Ţetta ágćta fólk hegđar sér eins og harđsvírađur nauđgari, sem hótar endurkomu sinni til fórnarlambsins verđi ekki látiđ ađ kröfum hans, sjálfsagt í ţví skyni ađ vekja ótta hjá bćđi starfsfólki alţingis og dómara málsins.

Öll ţessi framganga minnir mig á lýsingu dr. Gunnars Thoroddsens, sem Guđni Th. Jóhannesson, sagnfrćđingur dregur fram í nýútkominni ćvisögu Gunnars, ţar sem hann lýsir ţróun refsiréttarfarsins í Ţriđja ríki nazistanna: „Hér er ekki ađeins dćmt eftir lögum heldur líka samkvćmt „gesundes Volksempfinden“ [heilbrigđri tilfinningu fólksins“] og ef ţetta tvennt rekst á rćđur hiđ síđarnefnda.“ (bls. 99)

Og ţađ er ekki bara í ţessu furđumáli níumenninganna, sem réttarkerfiđ í landinu á í vök ađ verjast. En skyldi Ögmundur vita af ţessu?


mbl.is Stuđningsmenn níumenninganna bođa ađgerđir
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Snúiđ uppá hendur lífeyrissjóđanna

Ríkisstjórnin áttar sig á ţví ađ ekki er hćgt ađ láta lífeyrissjóđina slá hana kalda varđandi úrlausn á skuldavanda heimila. Ţađ lítur illa út séđ af sjónarhóli spunameistaranna, enda trúir almenningur ţví ađ hann eigi sjóđina. Ţađ er rangt, hann ađeins borgar í ţá, ađrir ráđa. Ríkisstjórin rćr nú lífróđur og kastar eins miklu ryki í augu almennings og nokkur kostur er.

Ţegar upp verđur stađiđ hefur ekkert breyst - fjötrar ţrćlahalds verđa lagđir á herđar fjölda Íslendinga, sem ţeir munu ekki geta risiđ undir. Engin almannasamtök, eins og stjórnmálaflokkar og verkalýđsfélög munu ćmta eđa skrćmta, ţví samtakamátturinn, í bili ađ minnsta kosti, ristir ekki dýpra en til ţess eins ađ bjarga eigin skinni.

Mađur eiginlega skammast sín fyrir ţroskaleysi ţessarar ţjóđar.


mbl.is Meginatriđi samkomulags ađ nást
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Hver hefur áhyggjur af skuldurum?

Sérkennilegt er hvađ vonir hinna skuldugu lifa lengi í samfélagi, sem er sérsniđiđ ađ ţörfum kröfuhafa. Nýfallinn hćstaréttardómur segir allt sem segja ţarf um stöđuna. Krafa er eign og stjórnarskrárvarin. Ţađ vćri ágćtt ef almenningur, skuldum vafinn eins og skrattinn skömmunum, fćri nú loksins ađ átta sig á ţví, ađ skuldari, sem ekki getur stađiđ viđ skuldbindingar sínar, er fyrirlitinn og forsmáđur. Einskis nýtur og getur bara sjálfum sér um kennt, hvernig stađa hans er. Bankar, lífeyrissjóđir og reiknimeistarar ríkisstjórnarinnar, hafa engan áhuga á stöđu illra staddra einstaklinga (ţeir hafa kennitölu, en ekki heimili), heldur sitja ţeir eins og ţrćlahaldari, sem reiknar kalóríurnar ofaní ţrćlana, svo ţeir hćtti ekki ađ vinna. Ţjóđfélag kröfuhafanna gefur aldrei neitt eftir nema fyrir útvalda.

Satt best ađ segja ţykir mér sem kjaftur hćfi skel, ađ Jóhann Sigurđardóttir skuli veita ríkisstjórn á Íslandi forstöđu, á sama tíma og stritandi alţýđa sér ađeins dimma daga, vegna yfirgangs kröfuhafanna, sem eru hćgt, en örugglega, ađ koma óorđi á eignarréttinn.

Svo er stjórnarandstađan steinhissa ađ hún skuli ekki njóta trausts almennings. Hvađ eru ţeir ađ stússa í stjórnmálum sem ekkert eiga erindiđ?


mbl.is Mikil óvissa í Stjórnarráđinu
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Fólkiđ á stjórnlagaţinginu

 Stjórnlagaţing er nýjung í íslensku ţjóđlífi. Ţáttur í farsa ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurđardóttur, sem viđ getum kallađ „Brauđ og leikir.“ Slíka iđju stunda valdsmenn gjarnan í ţví skyni ađ leiđa huga almennings frá risavöxnum vandamálum, sem á hann herjar, og ţeir geta ekki greitt úr.

Ekki skyldi mađur nú lasta alla ţá ágćtu Íslendinga, sem af hugsjón vilja leggja sitt af mörkum til ţess ađ skapa „nýtt Ísland“ ţótt flestum okkar hafi ekki ţótt beinlínis ţörf á ţví. Hins vegar er trúlega ágreiningslaust ađ Íslendingar hafi lent í „hafvillu.“ Kunn er frásögn Laxdćlu er áhöfnin vildi taka leiđsögnina af Erni stýrimanni, um hvert skyldi halda úr hafvillunni og „sögđu ţá ráđa eiga er fleiri voru.“ Ágreiningi ţessum var skotiđ til höfđingjans Ólafs Pá, sem var um borđ. Úrskurđur hans er frćgur: „Ţađ vil eg ađ ţeir ráđi sem hyggnari eru ţví verr ţykir mér sem oss muni duga heimskra manna ráđ er ţau koma fleiri saman.“

Fráleitt er auđvitađ ađ segja ađ stjórnlagaţing sé uppsóp af áhöfn Arnar stýrimanns og Ólafs Pá, og mörg er hún ţar mannvitsbrekkan. Mér segir ţó svo hugur, ađ kostnađur af stjórnlagaţingi verđi meiri, en gagn fyrir land og lýđ. Vonandi hef ég rangt fyrir mér í ţessu efni.

Af grćskuleysi hef ég leyft mér í gamni og alvöru ađ fella stutta palladóma um ţá ágćtu Íslendinga, sem ţjóđin, ţótt í litlum skammti sé, valdi á 600 milljón króna stjórnlagaţingiđ. Ţjóđ, sem býr viđ slík efni og getur auk ţessa haldiđ 100 milljón króna ţjóđfund og 100 milljóna króna Landsdóm yfir stjórnmálamanni, sem óhjákvćmilega verđur sýknađur, er ekki á flćđiskeri stödd.

Fyrir minn smekk eru alltof margir svokallađir sameignarsinnar á ţessu ţingi. Í eina tíđ voru ţeir kallađir kommúnistar.

Ţótt margt ágćtt fólk hafi valist á stjórnlagaţingiđ blasir viđ ađ besta fólkiđ náđi ekki kjöri. Vonum samt ađ Íslands óhamingju verđi ekki allt ađ vopni.

Andrés Magnússon: Ađ eigin sögn hefur hann „margar mótađar hugmyndir fyrir nýja stjórnarskrá.“ Hann bara gefur ţćr ekki upp? Andrés er enginn fagmađur í stjórnmálum, en mćlir af ágćtri sannfćringu. Hann heldur ađ ţjóđir hafi réttlćtiskennd. Ţađ er rangt. Ađeins einstaklingar hafa ţá kennd. Mér ţykir óvíst um gagnsemi hans á stjórnlagaţingi.

Ari Teitsson: Vill „kveđa skýrt á um framtíđaryfirráđ ţjóđarinnar yfir auđlindum sínum.“ Vart er Ari ađ bođa sameign ţjóđar á auđlindum, heldur ađ vara viđ ásćlni ESB. Hann er  velgefinn málafylgjumađur sinnar stéttar og hefur notiđ ţess í kosningunum til stjórnlagaţingsins. Honum er kannski ókunnugt um ţađ ađ hver kynslóđ mótar sína framtíđarsýn og komandi kynslóđir gera ekkert fyrir ţćr liđnu, nema kannski ađ halda minningu ţeirra á lofti.

Arnfríđur Guđmundsdóttir: „Ţađ ţarf einnig ađ tryggja ađ auđlindirnar séu sameign ţjóđar ...“  Prestakennarar eru orđnir svolítiđ til vinstri og meira eftir ţví sem kvenţjóđinni fjölgar ţar. Veldi hún stjórnmálin sem starfsvettvang sinn til framtíđar, yrđi hún skattgreiđendum dýr, slík er ţjónustulund hennar.

Ástrós Gunnlaugsdóttir: Hún bođar „ţjóđareign náttúruauđlinda.“ Er langlaglegust stjórnlagaţingsmanna og yngst. Brást viđ upphefđinni eins og sönn fegurđardrottning, ţótt engin felldi hún tárin.

Dögg Harđardóttir: „Ţá vil ég tryggja ađ náttúruauđlindir séu eign ţjóđarinnar en ekki fárra útvalinna.“ Af orđum hennar verđur ekki beinlínis ráđiđ hvort hún á viđ sameign ţjóđarinnar allrar á auđlindum, undir yfirráđum stjórnmálamanna, eđa hvort ţćr skuli vera í eigu íslenskra ríkisborgara. Hún mun vćntanlega leggja sameignarsinnum á stjórnlagaţingi liđ.

Eiríkur Bergmann Eiríksson: Enginn sameignarsinni segist hann vera, en vill ţó kasta ţingrćđinu fyrir róđa og kannski stjórnmálaflokkunum međ. Virđist hlynntur kosningakerfi eins og ţađ var fyrir tíma nútíma flokkakerfis. Ţađ er kallađ persónukjör í dag. 19du aldar mađur í pólitískri hugsun? Kannski skreiđist hann tvo áratugi inní ţá 20ustu.

Erlingur Sigurđsson: Segist ekki vera sameignarsinni, en minnir okkur á ađ „öll dýrin í skóginum eiga ađ vera vinir.“ Hljómar einhvern veginn eins og „allir eru jafnir en sumir eru jafnari en ađrir.“ Myndi vart bregđast sameignarsinnum á ögurstund.

Freyja Haraldsdóttir: Enginn sameignarsinninn segist hún vera og er „sannfćrđ um ađ međ gegnsćrri og auđskilinni stjórnarskrá, sem unnin er af fagmennsku og ţekkingu, ţar sem mannréttindaákvćđi eru skýr, séu skapađar forsendur fyrir samfélag ţegnanna til ađ tjá sig og hafa áhrif.“

Mig hefur skort hugmyndaflug til ađ átta mig á forsenduskorti borgara ţessa lands til ađ tjá skođanir sínar opinskátt og óhindrađ.

Gísli Tryggvason: Enginn sameignarsinni eđa hvađ? Lćtur okkur ţó vita ađ „sjálfbćr nýting sameiginlegra auđlinda á ađ vera stjórnarskrárvarinn.“ Ekki vissi ég ađ til vćru sameiginlegar auđlindir, ţótt ég vissi ađ fólk notađi bćđi kalt vatn og heitt, auk rafmagns, gegn greiđslu. Hygg ađ fađir hans hefđi nýst ţjóđinni betur á stjórnlagaţingi, en aldrei er á allt kosiđ.

Guđmundur Gunnarsson: Auđkonufađirinn lćtur ekki ađ sér hćđa. Hann talar eins og sannur sameignarsinni. Hann telur ađ „setja ţurfi ítarleg ákvćđi um eignarrétt ţjóđarinnar á auđlindum.“ Guđmundur hefđi sćmt sér vel í stjórnarskrárnefnd Ráđstjórnarríkjanna sálugu.

Illugi Jökulsson: Ekki örlar á sameignarhugmyndafrćđi mannsins. Hann telur ţó ađ „leyndarhyggja sem of lengi hefur ráđiđ ferđinni átti ríkan ţátt í hruninu og hún verđur ađ hverfa. Ný stjórnarskrá getur orđiđ öflugt vopn gegn ţeim klíkuskap og duttlungarćđi, sem urđu okkur svo dýr.“

Illugi er fullkominn endaskiptamađur. Klíkuskapur og duttlungarćđi hefur náđ nýjum hćđum á Íslandi eftir hrun. Hann vill bara ekki koma auga á ţađ.

Inga Lind Karlsdóttir: Ţessi ágćta kona er auđvitađ enginn sameignarsinni – eiginlega hálfgerđ Öskubuska Íslands.Mađur gleđst yfir ţví ađ umtalsvert mannvit skuli veljast á Stjórnlagaţing. Međ framlagi hennar verđur fylgst vandlega og engin ástćđa er til ađ ćtla ađ ekki verđi hlustađ vandlega ţegar hún opnar munninn.

Katrín Fjelsted: Auđvitađ er Katrín fjarri ţví ađ vera einhvers konar sameignarsinni og mér ţótti hún skýra ástćđur frambođs síns einna best af ţeim sem buđu sig fram er hún segir „ađ stjórnarskráin eigi ađ verja hag almennings og setja valdamönnum nauđsynlegar skorđur.“ Bind nokkra vonir viđ ţađ skynsamlega í viti Katrínar.

Katrín Oddsdóttir:  Hún er lýđskrumari af guđs náđ, enginn vafi, ef eitthvađ er ađ marka ástćđur frambođs hennar. „Ég vil ađ íslenskar auđlindir verđi ekki erlendum stórfyrirtćkjum ađ bráđ,“ segir hún innblásin. Alveg er ég sammála henni og trúlega allir sem lesa vísdómsorđ hennar. Hún talar ţó eins og hún hafi verđi lengi fjarverandi – eiginlega hálfpartinn úti á ţekju. En getur ţađ skađađ?

Lýđur Árnason: Hann er trúlega langskemmtilegasti stjórnlagaţingsmađurinn, en í honum blundar sameignarsinninn hvađ sem orđ hans um „óvirkt lýđrćđi og áhöld um eignarrétt auđlinda,“ merkja. Hann vill ţó „virkja ţjóđinni í hag“ en ekki fallvötnin, heldur óvirka lýđrćđiđ og áhöldin um auđlindirnar. Kannski skil ég hann ekki alltaf.

Ómar Ragnarsson: Hann hefur veriđ sameign Íslensku ţjóđarinnar mjög lengi, skemmtikraftur og náttúruunnandi. Stjórnlög verđa ţó seint hans sérsviđ – ţar er hann enginn fagađili, ţótt skođanir hafi hann á ţeim. Ómar vill „auka sjálfstćđi dómsvalds og löggjafarţings og auka vćgi ţingnefnda.“ Ókunnugt er mér um ţađ ađ dómsvaldiđ hafi kvartađ sérstaklega undan ósjálfstćđi, nema kannski ađ stuna heyrist frá ţví nú, ţegar ţingmenn Vg vilja seilast til áhrifa á saksókn og ákvarđanir dómstóla.

Ómari er kannski líka ókunnugt um ţađ ađ stjórnmálaflokkar starfa í landinu, enda einlćgur naívisti í stjórnmálum.

Pavel Partozek: Hann mćlir skynsamlega um ástćđur frambođs síns. Eitt augnablik hélt ég ţó ađ kjör hans tengdist ţví á einhvern hátt ađ vinstrimennirnir héldu ađ hér vćri nýbúi í frambođi. Svo mun ţó ekki vera og Pavel er mjög nýtur Íslendingur, ţótt nafn hans sé útlent. Sameignarsinni er hann enginn.

Pétur Gunnlaugsson: Hann er örugglega mesti gáfumađurinn sem valist hefur á stjórnlagaţingiđ, ţótt sumum ţyki ţeim gáfum kastađ á glć. Ţađ er rangt. Nú munu ţćr njóta sín til hins ítrasta. Pétur er andkommúnisti og mun bara leggja góđum og skynsamlegum málum liđ á stjórnlagaţingi, ef ég ţekki hann rétt.

Salvör Nordal: Hún er nćst laglegust nokkurra systra, dćtra Jóhannesar, sem mest stjórnmálaáhrif hafđi íslenskra manna eftir miđja tuttugustu öldina, en var ekki kjörinn til slíkra áhrifa af almenningi. Vel gćti ég haldiđ ađ fađir hennar hefđi lagt á ráđin um skýringar á ástćđum ţess ađ hún bauđ sig fram – svo opiđ og flughált er svariđ. Hún hljómar mjög pólitísk, en sveimhuga í senn. Trauđla sameignarsinni.

Silja Bára Ómarsdóttir: Hún toppar ađra stjórnlagaţingmenn í draumórum hugsjónanna. Er einhvern veginn eins og ráđríkur hússtjórnarkennari í allri framgöngu, ţótt hún sé háskólakennari. Henni er ţó ekki alls varnađ. Snarskörp, skipulögđ, vel ađ sér um sumt og međ femíníska sjálfstraustiđ í botni, ţótt ţađ kvenlega skorti á köflum ađ mati „pungrottunnar“. Sjarmerandi og ţokkafull blanda, engu ađ síđur.

Hún vill „tryggja ábyrga nýtingu auđlinda í ţágu ţjóđar og međ hag mannkyns í huga.“ Getur einhver toppađ ţetta? Hún mun leggja sameignarsinnum á stjórnlagaţingi liđ sitt.

Vilhjálmur Ţorsteinsson: Sérkennileg blanda af sósíalista og áhugamanni um auđsöfnun. Af áherslumálum hans um ástćđur frambođsins má ráđa ađ hann er međ öllu hugsjónalaus, en segir ţađ sem vel kann ađ hljóma í eyrum fólks. Hann er pólitískur korktappi, sem alltaf mun fljóta í ólgusjó stjórnmálanna. Honum lćtur betur ađ gera viđskiptaleg bandalög, en bandalög um hugsjónir og stjórnmál. Hann mun leggja sameignarsinnum liđ á stjórnlagaţingi, sé einhver ávinningur í ţví fyrir hann.

Ţorkell Helgason: Enginn sameignarsinni. Góđviljađ og vandađ gáfumenni á eftirlaunum, sem býr ađ reynslu aldanna. Hann er alls enginn „haukur“ í pólitískum átökum og vill í reynd engar breytingar gera á núgildandi stjórnarskrá, nema sem horfa til augljósra bóta. Og ţćr eru ekki margar og flóknar ađ hans mati.

Ţorvaldur Gylfason: Mér hefur alltaf ţótt hann geđfellt gáfumenni. Ţađ mun ţó vera ágreiningsefni á milli manna, sem ţekkja hann. Ég ţekki hann lítiđ sem ekkert. Hann vill „ný ákvćđi um eignarrétt ţjóđarinnar yfir auđlindum...“ Líklega myndi honum ekki leiđast ađ fara međ ţann eignarrétt fyrir hönd ţjóđarinnar. Ţorvaldur mun í framhaldi stjórnlagaţings leita eftir pólitískum frama á alţingi og engu skal ég spá um velgengnina, en hann er strax farinn ađ máta fötin. Ţađ blundar í honum leiđtogi. Ađ minnsta kosti ţráin.

Ţórhildur Ţorleifsdóttir: Hún heldur ađ konur séu hornrekur mannlegs samfélags, en karlarnir „sóđar“ ţess sama félags. Ţetta er auđvitađ rangt, en á rćtur sínar í árangursríkri pólitískri hugmyndafrćđi. Hún er kona pólitískra ţverstćđna og ţegar hún talar um sátt, merkir ţađ: „Ég rćđ.“ Hún mun verđa „Soffía frćnka“ stjórnlagaţingsins og er sameignarsinni úr verstu skúffu, ţótt hún ţegi um ţađ.

Örn Bárđur Jónsson: Hann er prestur af guđs náđ. Góđviljađur og draumlyndur sveimhugi, sem hefur „áhuga á landi og ţjóđ og framtíđ Íslands.“ Hann ađ vísu skilur ekki tilgang stjórnarskrárinnar, ef eitthvađ er ađ marka ástćđur fyrir frambođi hans, en hlýr góđvilji drýpur af orđum hans. Hann yrđi ágćtur skógarvörđur í Hálsaskógi. Erindi hans á stjórnlagaţing finnst mér aftur á móti óljóst.


Höfundur

Gústaf Níelsson
Gústaf Níelsson
Er andvígur hvers kyns gervilýðræði og lýðskrumi stjórnmálamanna, óháð flokkum.
Júlí 2017
S M Ţ M F F L
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband